Yeni yöntem

Tıbbi mantarlar ve nootropikler

Aslan yelesi (Hericium erinaceus), reishi, cordyceps, sitikolin, pirasetam, psilosibin

İzlemeye değer bir araştırma bandı ve temkinli yaklaşılması gereken bir takviye rafı. Bu bileşiklerin bazılarının laboratuvarda gerçek bir ilgisi var; nörolojik sorunu olan çocuklarda neredeyse hiçbiri test edilmedi.

Hastalık hastalık nerede duruyor

Aynı tedavi bir sorun için iyi desteklenmişken bir başkası için tamamen denenmemiş olabilir. Ailelerin yanıltıldığı tek en sık yer burasıdır.

Nedir

Sinir büyümesini, bilişi ya da toparlanmayı desteklediği iddiasıyla satılan mantar özütleri ve nootropik bileşiklerden oluşan gevşek bir grup.

Aslan yelesi en çok ilgiyi çekiyor. Ondan izole edilen herisenonlar ve erinasinler, hücre ve hayvan çalışmalarında sinir büyüme faktörünü uyarıyor; bu gerçekten ilginç bir bulgu ve adının araştırma tartışmalarında geçmesinin sebebi bu.

Sitikolin ve rasetamlar birkaç ülkede takviyeden çok ilaç statüsünde — özellikle sitikolin onlarca yıldır, çoğunlukla yetişkinlerde inceleniyor.

Raftaki diğer her şey — karışımlar, tozlar, “mantar kompleksleri” — farklı bir kategoriye ait: ürün bir tüketim malı, iddia ise pazarlama.

Nasıl işlemesi bekleniyor

Aslan yelesinin gerekçesi somut: bir bileşik sinir büyüme faktörünü artırıyorsa, nöron hayatta kalmasını ve plastisiteyi destekleyebilir.

Bununla çocuk arasında iki sorun duruyor. Laboratuvarda incelenen bileşikler izole fraksiyonlar, kapsüldeki toz değil; ve bir takviye yutulduktan sonra beyne ne kadarının ulaştığı büyük ölçüde bilinmiyor.

Sitikolin için öne sürülen mekanizma hücre zarı fosfolipid sentezine dayanıyor; makul bir gerekçe, buna rağmen yetişkinlerde tutarsız klinik sonuçlar üretti.

Gerçekte ne test edildi

• Aslan yelesi için yetişkinlerde biliş ve ruh hâli üzerine, niteliği değişken küçük çalışmalar var. Serebral palsi, otizm ya da epilepsisi olan çocuklarda esasen hiçbir şey yok.
• Sitikolin, akut inmede hayal kırıklığı yaratan ya da karışık sonuçlar veren büyükçe yetişkin çalışmalarından geçti; heves artmak yerine soğudu.
• Pirasetamın bazı ülkelerde uzun bir klinik geçmişi ve arkasında ince bir kanıt tabanı var — özellikle çocuklarda.
• Yetişkin depresyonu ve yaşam sonu sıkıntısında psilosibin çalışmaları iyi yürütülmüş çalışmalardır ve serebral palsili bir çocukla tamamen ilgisizdir. Aynı sohbette geçmesi bir pazarlama artefaktıdır.
• Grubun tamamında kanıtın yokluğunun başlıca sebebi, bu ürünlerin takviye olarak satılması — ve takviyelerin satıştan önce hiçbir şey kanıtlamak zorunda olmaması.

Hâlâ ne bilmiyoruz

• Bu bileşiklerden herhangi birinin, satılan dozlarda beyne anlamlı miktarda geçip geçmediği.
• Belirli bir kapsülün gerçekte ne içerdiği — mantar takviyesi analizleri etiketle içerik arasında sık sık uyumsuzluk buluyor.
• Gelişmekte olan bir beyinde uzun süreli kullanımın güvenliği.
• Etkileşimler, özellikle antiepileptik ilaçlarla — neredeyse hiçbir ürün etiketi bunu ele almıyor.

Riskler ve maliyet

• Ciddi olan etkileşimler. Takviyeler antiepileptik ilaçların kan düzeyini değiştirebilir; yeni bir kapsülden sonra nöbetleri artan çocuk, hekimlerin gördüğü bir tablodur.
• Mantar ürünlerine alerjik reaksiyonlar — seyrek değil.
• Denetimsiz ürünlerde bilinmeyen içerik ve bulaş.
• Maliyet ve dikkat dağılması — uygun fiyatlı görünen aylık bir alışveriş, sessizce uykuya, beslenmeye ve terapiye ayrılan ilgiyi yerinden ediyor.

Kabul etmeden önce sorulacak sorular

1. Bu, çocuğumun antiepileptik ilacıyla etkileşiyor mu ve bunu kim kontrol etti?
2. Yetişkinlerde ya da laboratuvar modellerinde değil, çocuklarda kanıt nedir?
3. İçinde tam olarak ne var, hangi miktarda ve bunu kim doğruladı?
4. İşe yaramadığını bize ne gösterir ve ne zaman bırakırız?

Bu bölümde dahası